Selecteer een pagina
Doel 1; gehaald of niet gehaald?

Doel 1; gehaald of niet gehaald?

“Eind 2018 wil ik alle lades en dozen uitgepakt hebben en opgeruimd. Daarnaast moet de garage ook gebeuren. Dat is nu een gevalletje, hink stap sprong, Yes we zijn veilig bij de fiets gekomen…

Dat is wat ik schreef in januari. En hoe staat het nu? De garage is geen hink stap sprong geval meer. We komen veilig door de garage heen en veel spullen staan nu in stellingkasten. We hebben twee keer goed huisgehouden en opgeruimd. Veel spullen zijn toen direct naar de kringloop en stort gegaan. Ben ik tevreden? Ja. Ga ik nog door? Ja. Want er ligt nog genoeg! Ooit heb ik gelezen dat in een Amerikaans huishouden, gemiddeld 300.000 spullen zijn. 300.000. Serious? Ik geloof niet dat ik alles ga tellen in huis, maar ik hoop tocht echt dat het er niet zoveel meer zijn.

Oké en de lades en de dozen dan, hoor ik je denken. De lades heb ik allemaal uitgezocht. En er staan nog een aantal dozen die niet aangeraakt zijn. Dat zeg ik niet goed. Ik heb ze aangeraakt en ik zag de spullen van mijn moeder. Ik zag de spullen van mijn kindertijd en de werkjes die ik gemaakt heb toen ik een meisje van 8 was. En dan ga ik he. Ik heb iets in mijn hand en dan denk ik terug aan die tijd. Het voelt alsof mijn moeder er weer even is. Nou, dan weet ik wel dat ik nog niet in de fase beland ben dat een voorwerp geen waarde meer hoeft te hebben en alles af kan met een herinnering. Voor nu heb ik besloten dat die dichte dozen, nog even dichte dozen blijven.

In 2019 staat het opruimen nog steeds op mijn to-do list en dan zie ik wel of de dozen al aan de beurt komen.

In januari ga ik weer een minsgame doen. Op dag één doe je dan één ding weg en op dag twee, doe je twee dingen weg. Zo ga je rustig door tot en met de laatste dag van de maand. In het begin gaat het makkelijk, maar zo rond dag 19 of 20 wordt het lastiger. Deze keer doe ik het niet alleen, maar met meerdere mensen via Instagram. Samen sta je sterker en aan het einde van januari zijn we weer 496 spullen minder rijk!

Doe je ook mee in januari? Een opgeruimd huis, geeft jouzelf ook een opgeruimd gevoel. En dat geeft weer ruimte om…? Dat mag je zelf invullen.

Zen en schoonmaken

Zen en schoonmaken

Vroeger had ik een hekel aan schoonmaken, zeg tot een jaar of drie geleden. Mijn moeder riep steeds toen ik nog thuis woonde: “ik moet nog zien hoe dat bij jou gaat, als je later je eigen huis hebt!” Ik was chaotisch en rommelig, maar ik wist alles meestal snel te vinden.

Drie jaar geleden was het hier meer dan spitsuur in het gezin; met een baby, een dreumes en 3 kleine jongens. Zelf had ik een bloedwaarde van alles dik in het rood dus ik was leeg, op en uitgeput. Een fysieke burnout noemde de huisarts het. Mijn koppie wilde wel. Dat was niet handig. Ik bleef  zo goed als fulltime werken, voor mijn gezin zorgen en ondertussen moest  er nog schoon gemaakt worden. En dat vond ik al niets aan.

Tijd voor keuzes maken. Dat heb ik gedaan. Onder andere heb ik mij verdiept in het doen van taken door nonnen en door mensen die in een kibboets werken. Ze werken met het gevoel van dankbaarheid en bijna meditatief aan hun taken. Aan alles wat er moet gebeuren. Ik ging dat ook proberen.

Dat lukte eerst helemaal niet. Sterker nog, ik werd er nog chagrijniger van. En toen kwam dat moment. Het eerste moment dat ik rust begon te ervaren tijdens het huishouden. Dat ik hoop kreeg dat het mij zou gaan lukken. Dat ik het op orde zou krijgen en zou wonen in een schoon en opgeruimd huis. Na veel oefenen en veel klussen werkt het voor mij nu zo.

Ik ben dankbaar als ik 5 manden met was mag opvouwen (per dag dan hè, we zijn een groot gezin ), ik ben dankbaar als ik kilo’s aardappels in de week wegschil. Ik ben dankbaar als ik vieze handjes van de ramen af aan het wassen ben. Ik heb mijn kinderen. Ik mag voor ze zorgen. Ze zijn gezond. En dat is onnoembaar waardevol. Dus de was, de aardappels en de ramen wassen doe ik met liefde, met de hoofdletter L.

Doei Netflix, spotify, RTL app en tv abonnement

Hoe enthousiast ik eerst was over Netflix zo enthousiast ben ik nu dat we het gaan opzeggen! Wat gaan jullie doen Esther, opzeggen?

Ja. De laatste maanden merkte ik een haat liefde verhouding met Netflix. Ik vond het eerst fantastisch om leuke series te volgen. Aflevering na aflevering gingen er doorheen. De laatste tijd dacht ik steeds:”wat zonde van mijn tijd”. Een serie is gauw 12 afleveringen van bijna een uur. In die tijd had ik ook…”

Deze gedachte deelde ik met Bartho en hij deelde ook dat gevoel. Iets minder sterk dan ik hem had, maar genoeg om uit te proberen hoe het is zonder Netflix. En gelijk gaan we ook de andere betaalde tv- en muziek diensten opzeggen. En in het kader van het doel “restschuld onder de € 15.000,- brengen” besparen we elke maand ongeveer € 40,- hierdoor.

En ach wat zielig voor onze kinderen. Nu kunnen ze alleen nog maar dvd’s, npo start en YouTube kijken. Als dat maar goed blijft gaan met ze.

Ik ben heel benieuwd of ik er voor mijn gevoel ook echt meer tijd voor terug krijg. Misschien wordt mijn to do list wel kleiner, of ga ik nieuwe hobby’s ontdekken of ga ik nutteloos Facebook berichten lezen of kom ik tot nog meer gesprekken met Bartho of ga ik elke avond superenthousiast sporten.

Ho wacht. Nu draaf ik door 😂, dat laatste gaat waarschijnlijk niet gebeuren.

Hoeveel uren kijk jij Netflix of televisie?

Oké. Of niet oké. Dat is de vraag

Oké. Of niet oké. Dat is de vraag

Oké. Of eigenlijk niet oké. Ik weet niet wat voor een gevoel ik heb over mijn augustus opruimmaand.

Mijn niet oké gevoel komt omdat ik het niet ga halen om 25 dozen, tassen en bakken gevuld weg te doen, er staan er nog 3. Hoe komt dat toch. Ik ben toch van de lijstjes en strakke planningen? De afgelopen maand had ik geen lijstjes en strakke planning. Door de vakantie periode liep het allemaal wat anders en ik ben veel bezig geweest met de opzet van mijn eigen bedrijf.

Mijn oké gevoel komt door wat ik wel heb weggedaan:

70 kledingstukken, bekleding stoel, luiers, 25 speelgoeddingen, 8 paar schoenen, 4 onderzetters, 2 vazen, 5 lichtjes, dienblad, plant, waterkoker, bal, 6 tijdschriften, 5 kabels, adapter, speelkleed, klok, robot, tv-kastje, tas, appelschiller, 3 boeken, 3 messen, spaarpot, waterkoppelstuk, rok van mn moeder, doos blokken, 30 batterijen, buitenspeelhuis en doeltje, 2 dozen papier en 2 tassen afval.

Dat zijn 182 items heb ik net uitgerekend. Dat is meer dan ik dacht en ik vind dat een mooi resultaat! Mijn oké gevoel komt ook omdat ik veel gewerkt heb aan mijn coachingpraktijk en naast mijn andere werk ook lekker vakantie heb gevierd met mijn gezin.

Dus terugkomend op mijn eerste alinea. Al schrijvende kom ik erachter dat ik een oké gevoel over mijn opruimmaand heb, die ik hierbij sluit omdat ik morgen lekker op vakantie ga met mijn gezin!

Helikopter

Helikopter

De eerste week van augustus is voorbij. En hoppa; er is al wat de deur uit hoor!

Een doos vol kleurplaten en werkjes van de vijf kinderen, 3 tassen met kleding en 2 tassen met kapotte spullen en speelgoed.

Ik had de kinderen gevraagd vijf spullen van hun eigen kamer uit te zoeken en weg te gooien.

helikopter

Bart kwam met een playmobil helikopter.

“Mam, deze doe ik weg. Die is stuk”. Ik kijk en ik slik. En ik denk alleen maar, “die mag niet weg”. Een licht gevoel van paniek gaat door mij heen. “Maar deze helikopter heb ik gekocht voor Joris toen hij mee was naar mijn moeder, bij 1 van haar laatste ziekenhuis opnames. En klopt. Alles wat stuk is kan weg, maar dat geldt toch niet voor dit?”

Er komen een aantal van dat soort gedachten in mij op. Voor ik het weet heb ik een mooie lijst met argumenten waarom deze niet weg kan. Ik besluit de helikopter weg te leggen bij de spullen die weg moeten maar nog niet in een zak of tas liggen. Ik koop tijd. Dat voel ik.

Ik besef dat dit wegdoen bij een herinnering aan mijn moeder hoort. En dat doet pijn.

Na een paar dagen komt er rust in mijn hoofd. Spullen zorgen niet voor de herinneringen. Dat zijn de herinneringen zelf. Ik ben er aan toe. De helikopter mag weg. En ondertussen glimlach ik terwijl ik de helikopter in een zak doe, wat zou mijn moeder hier anders op gereageerd hebben, als er iemand was die spullen makkelijk weggooide en er geen waarde hechtte was zij het wel! 😄

Mijn lieve mams

mama
25…

25…

Dozen, vuilniszakken, shoppers en plastic tasjes. Allemaal op de nominatie om mijn huis te verlaten.

Ik stond al op het punt ze weg te doen maaaaaaaar….. toen kwam mijn augustus challenge in mij op 😄.

Ik ga er voor zorgen dat al deze dozen, shoppers, plastic zakken en opbergers gevuld het huis uit gaan! We gaan augustus weer lekker opruimen, Marie Kondoën, minsgamen en alles is één. Handig want in september is er een rommelmarkt op mijn werk, er kan vast ook van alles naar de kringloop en de stort.

Het is nog geen augustus, maar een plan van aanpak en van alles klaar zetten is het halve werk voor een succesvol einde 😄.

Ik heb er zin in!